DARFUR

Ne zaman ağlayan bir çocuk görsem,eziyetin her çeşidini

çektiğim çocukluğumu hatırlarım.

ağlamaklı,

suskun ve ürkek...

Göz bebeklerinde korkuyu ve umutsuzluğu gördüğüm Darfurlu

çocuklar...

Kimsesiz,yoksul,aç ve ilaçsız çocuklar...

umudları nerde,bir bilen varmı?

Sudan içindeki Arap olmayan unsurlara jenosid uyguluyor;

devlet başkanı Ömer Beşir denen katil UCM "uluslararsı ceza mahkemesi"

tarafından savaş suçlusu kabul ediliyor,iş uygulamaya gelince çeşitli bahanelerle ve kıvırmalarla bu işin bence üstü külleniyor...

Çin, önemli yatımlarının hatırına ömer beşir ve ortaklarına Mao nun

kemiklerini sızlatarak destek veriyor...

Gazze için dünyayı ayağa kaldıran bizim hükümette ses yok.

Devlet destekli Janjivitler subayların gözü önünde ,9-10 yaşlarında

kız çocukların ırzına geçiyor.Kaçmalarına engel olmak içinde,kemiklerini kırıyorlar.Bu güne kadar 3oo.000 kişi öldüren bu milisler 2.500.000 insanın köylerinden göç etmesine neden oluyor.

Peki kaderlerinemi terketmeli bu insanları?

Yokmu insanlığını kaybetmeyen devlet adamları,yokmu barış ödüllü aydınlar.Yokmu bir an olsun çocuklarını gözünün önüne getiren anne babalar?

Açlıktan,ilaçsızlıktan ,tecavüzlerden ölen bu insanların çığlıklarına nasıl dayanabileceğiz bir bilen yokmu?